Kraska

O projekcie

Zasadniczym celem projektu jest zahamowanie spadku liczebności kraski w głównych ostojach tego gatunku w Polsce, tj. na Równinie Kurpiowskiej, na południowej Białostocczyźnie, na Równinie Mazurskiej, w Puszczy Pilickiej, w Puszczy Kozienickiej oraz na Lubelszczyźnie. Już w końcu XIX wieku zauważono w Europie Zachodniej pierwsze symptomy spadku liczebności. W XX wieku proces ten nasilił się. W ostatnich 30-tu latach kraska wyginęła w krajach Beneluksu, w Skandynawii, Czechach i w Niemczech. Proces spadku liczebności dotknął także najliczniejsze populacje krajowe zasiedlające Rosję, czy Hiszpanię, choć jest słabo udokumentowany. W Polsce objawy spadku liczebności zauważono w pierwszej połowie XX wieku na obecnych ziemiach zachodnich i północnych. Na początku lat 80-tych ostatnie przypadki gniazdowania odnotowano na Śląsku i w Wielkopolsce. Obecnie jej zasięg w Polsce ogranicza się do kilku niewielkich izolowanych populacji we wschodniej części kraju. W końcu lat 70-tych mogło gniazdować w Polsce ok. 1000 par, na przełomie lat 80-tych i 90-tych 360-380 par lęgowych, a w latach 1993- 95 już tylko 160-200.

Uzasadnienie wyboru:
  • Stwierdzony zastraszająco szybki spadek liczebności kraski w kraju
  • Nieskuteczność dotychczasowych przepisów ochronnych w stosunku do kraski
  • Zaliczenie kraski do gatunków o ochronie strefowej
  • Potrzeba zwrócenia uwagi na sytuację kraski w kraju
  • Potrzeba kontynuowania realizowanego przez TP “Bocian” w roku 1995 “Programu aktywnej ochrony kraski na Równinie Kurpiowskiej”
Przedsięwzięcia:
  • inwentaryzacja stanowisk lęgowych kraski we wszystkich wymienionych wcześniej obszarach,
  • sporządzenie dokumentacji stref ochronnych dla wszystkich wykrytych stanowisk lęgowych, które jej dotąd nie posiadały i przekazanie jej odnośnym Wojewódzkim Konserwatorom Przyrody,
  • sprawdzenie efektywności zajmowania budek lęgowych przez kraski
  • rozwieszenie budek lęgowych w rejonach, gdzie jest to konieczne,
  • prowadzenie działań edukacyjnych w zakresie ochrony kraski wśród miejscowej ludności, pracowników służb leśnych oraz lokalnych samorządów

Okres realizacji programu:
Program realizowano w latach 1997 i 1998.

Uczestnicy:

W realizacji programu uczestniczyły 22 osoby. Byli to członkowie Towarzystwa Przyrodniczego “Bocian”, Radomsko-Kieleckiego Towarzystwa Przyrodniczego, Północnopodlaskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków oraz Lubelskiego Towarzystwa Ornitologicznego

Kierownik merytoryczny programu:
Andrzej Górski, e-mail: andrzejg@matman.uwm.edu.pl

 

todo

Kraska wymierająca perła polskiej przyrody fot. R. Dróżdż