Sowa uszata
Celem projektu jest stworzenie dogodnych miejsc lęgowych dla sowy uszatej.
Rozwieszone kosze staną się dodatkowymi, bardzo cennymi miejscami do gniazdowania. Ponadto mogą one okazać się bezpieczniejsze niż gniazda naturalne - często odnajdywano jaja oraz martwe pisklęta uszatek, które wypadły ze starych gniazd innych gatunków ptaków. Zawieszenie w odpowiednich miejscach sztucznych gniazd może ograniczyć takie przypadki.
Rozwieszone kosze staną się dodatkowymi, bardzo cennymi miejscami do gniazdowania. Ponadto mogą one okazać się bezpieczniejsze niż gniazda naturalne - często odnajdywano jaja oraz martwe pisklęta uszatek, które wypadły ze starych gniazd innych gatunków ptaków. Zawieszenie w odpowiednich miejscach sztucznych gniazd może ograniczyć takie przypadki.
Optymalnym sposobem ochrony uszatki oraz wielu innych gatunków zwierząt krajobrazu rolniczego, jest utrzymanie mozaiki środowisk z zadrzewieniami i zakrzaczeniami śródpolnymi. Sposobem ochrony jest także pozostawianie drzew z gniazdami ptaków krukowatych, z których uszatka może wyprowadzać lęgi.
Uszatki nie budują same gniazd a składają jaja i wychowują młode w gniazdach innych ptaków. Fot. I. Kługa
W roku 2001 Mazowieckie Towarzystwo Ochrony Fauny zapoczątkowało czynną ochronę sowy uszatej polegającą na zawieszaniu w śródpolnych zadrzewieniach krajobrazu rolniczego koszy lęgowych dla tego gatunku. W roku 2001 zawieszono 220 takich sztucznych gniazd, zgrupowanych na trzech zwartych powierzchniach pod Siedlcami i Sulejówkiem. Montowano je w niewielkich drągowinach sosnowych (0,3- 2 ha) w wieku 25-45 lat, gdzie dość często są spotykane ślady obecności uszatek. W każdej drągowinie zawieszano dwa kosze. W zadrzewieniach takich brakuje odpowiednich gniazd innych gatunków ptaków, w związku z tym uszatka nie może przystępować w nich do lęgów. Ptaki krukowate stanowiące zagrożenie dla lęgów uszatki mają odmienne preferencje środowiskowe i nie są na ogół spotykane w miejscach zawieszania sztucznych gniazd. Ich penetracja w zadrzewieniach śródpolnych jest ograniczona, co w przypadku zajęcia koszy przez sowy może w znacznym stopniu przyczynić się do sukcesu lęgowego.
Kosz lęgowy dla uszatki ma średnicę wewnętrzną około 40 cm a głębokość ok. 20 cm i musi być wyścielony przed zawieszeniem. Fot. I. Kaługa
Projekt ochrony sowy uszatej finansowany jest przez:
Program Małych Dotacji Globalnego Funduszu Środowiska (GEF/SGP, UNDP)
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie