Sowa uszata Asio otus, nazywana także uszatką, należy do gatunków szeroko rozpowszechnionych. Jest w naszym kraju zaliczana do nielicznych (7000-11000 par lęgowych). Podobnie jak większość sów, uszatka jest aktywna głównie nocą. Często poluje o zmierzchu i o świcie, przemieszczając się charakterystycznym lotem ślizgowym trzymając poziomo ułożone skrzydła. Okres lęgowy rozpoczyna w marcu, a gniazda z młodymi można znaleźć jeszcze w sierpniu.

Do odbywania lęgu sowa uszata wykorzystuje gniazda innych gatunków. Są to głównie ptaki krukowate (wrona siwa, kruk, gawron, sroka), rzadziej myszołów czy krogulec. Czasami zdarza się, że uszatka składa jaja na ziemi, w miejscach dobrze osłoniętych, takich jak np. wykroty powstałe po wiatrołomach czy sterty gałęzi pozostawionych w lesie. W lęgu znajduje się na ogół od 4 do 6 białych, okrągłych jaj, które są wysiadywane przez samicę. Młode przebywają w gnieździe około 25 dni. Po opuszczeniu gniazda siedzą w jego okolicy karmione przez rodziców.
Uszatka jest gatunkiem ściśle uzależnionym od ilości pokarmu. Wykazuje duże wahania liczebności, które są spowodowane zmianami liczebności gryzoni. W czasie okresowo występujących co kilka lat gradacji gryzoni, obserwuje się liczne lęgi uszatek oraz wysoką liczbę odchowanych młodych.

• nornikowate (głównie nornik zwyczajny) stanowiące 85% składu gatunkowego ofiar;
• myszowate - 12,5%
• inne gatunki kręgowców tj. drobne ssaki owadożerne, ptaki, płazy, nietoperze stanowią 2,5 %.
  

Do naturalnych wrogów uszatki należą: niektóre ptaki drapieżne, ptaki krukowate, kuna leśna i wiewiórka.