Wyszukiwanie gniazd błotniaka łąkowego jest czasochłonne i wymaga od obserwatora znajomości zachowań gatunku. Początek poszukiwań zaczyna się już wiosną w maju, w momencie przylotu ptaków z zimowisk na lęgowiska. Po przylocie ptaki zajmują rewiry i intensywnie tokują. W tym okresie najłatwiej jest je wykryć. Po dobraniu się w pary, samice wybierają miejsca na założenie gniazda. Od tego momentu aż do wyklucia się młodych wykrywanie jest utrudnione. Samice bardzo rzadko opuszczają gniazda, a samce rzadko przynoszą pokarm. Dopiero po wykluci piskląt (zazwyczaj na początku lipca) wykrycie gniazda staje się łatwiejsze. Wyszukiwanie gniazd polega w tym czasie na obserwacji pól i łąk (najlepiej z wyniesionego punktu, tak aby wzrokiem objąć jak największy teren), a w momencie dostrzeżenia ptaka niosącego ofiarę śledzeniu kierunku lotu oraz miejsca, w którym ptak zasiadania. Bardzo często blisko gniazda dochodzi do transferu (przekazania) ofiary. W miarę wzrostu piskląt pokarm jest przynoszony coraz częściej. Kontroli poddaje się wszystkie miejsca, w których wcześniej obserwowano tokujące pary, sparowane ptaki lub samice znoszące materiał na gniazdo. Niestety duża część par traci lęgi (w wyniku drapieżnictwa np. lisa, działalności człowieka) lub nie przystępuje do lęgów (są to zazwyczaj ptaki młode).

 

1. Małe, pokryte białym puchem pisklęcym:

• Wstrzymaj koszenie do momentu wylotu młody.
• Jeżeli nie jest to możliwe, pozostaw nieskoszony fragment zboża/łąki wokół gniazda. Na czas kosznia najlepiej zabiesz pisklęta. Bedziesz miał wtedy pewność, że nie dostaną się pod kosiarkę lub kombajn (starsze pisklaki słysząc zbliżajace się niebezpieczęstwo uciekają i chowaja się w zbożu). Pozostaw fragment o powierzchni co najmniej 5×5 m.

 

Lęgi należy zabezpieczyć dodatkowo przed drapieżnikami naziemnymi (lisami, psami i kotami). Gniazdo najlepiej otoczyć metalową siatką.

 

 

2. Pisklęta są starsze (opierzone) i prawie lotne:

• Zabierz pisklęta z gniazda na czas koszenia zboża, a po pracach polowych zostaw ptaki na ściernisku w pobliżu miejsca, w którym znajdowało się gniazdo.
• Ptaki połóż w niewielkim dołku, wyłożonym słomą. Ubarwienie młodych (rdzawobrązowe) powoduje, że są one mało widoczne na tle ścierniska.

 

Pisklęta możesz również przenieść na sąsiednie pole. Musisz mieć jednak pewność, że zboże na tym polu nie zostanie skoszone do mometu osiągniecia przez nie lotności! Ptaki zostaw w niewielkim wydeptanym w zbożu okręgu. Jeżeli jest to większa odległość to pisklęta przenoś stopniowo (co kilkanaście metrów), tak żeby zostały odnalezione przez rodziców.