Telemetria satelitarna

Błotniak łąkowy Circus pygargus jest ptakiem wędrownym. Z zimowisk w Afryce (na południe od Sahary) powraca od połowy kwietnia do połowy maja. Ptaki odlatują do Afryki w sierpniu lub we wrześniu. Do tej pory trasa migracji krajowej populacji błotniaka łąkowego nie została zbadana. Najprawdopodobniej nasze błotniaki lecą (podobnie jak bociany białe) przez Cieśninę Bosfor. Mogę jednak skracać drogę i lecieć przez Bałkany lub przez półwysep Apeniński. Nie znamy również lokalizacji zimowisk naszych błotniaków, gdzie przecież spędzają połowę swojego życia. Badania (z wykorzystaniem telemetrii satelitarnej) na populacji zachodniej  wykazały, że ptaki z (Hiszpanii, Niemiec i Holandii) zimują w Senegalu w dolinie rzeki Senegal. Jest to więc obszar strategiczny dla tego gatunku, a jego ochrona w przyszłości odegra olbrzymią rolę w zachowaniu błotniaka łąkowego w Europie Zachodniej. Poznanie trasy migracji i miejsc zimowania krajowej populacji błotniaka łąkowego jest jednym z zadań programu czynnej ochrony błotniaka łąkowego -  www.bocian.org.pl/programy/blotniak

 

todo

"Halina" - pierwszy polski błotniak łąkowy z nadajnikiem satelitarnym. Fot. D. Krupiński

 
Technologia

Samicom założono nadajniki satelitarne typu PTT-100 Microwave Telemetry www.microwavetelemetry.com. Nadajniki posiadają panele słoneczne, dzięki czemu baterie są doładowywane, a ich żywotność jest znacznie wydłużona (mogą działać na okrągło nawet przez 3 lata). PTT wysyła sygnał w każdej minucie przez 10 godzin, po czym wyłącza się na 48 godzin. Sygnały z nadajnika są odbierane przez pięć satelitów działających w programie Agros www.cls.fr  Nadajnik satelitarny waży 14 g, co stanowi 4-5% masy dorosłego ptaka. Nadajnik jest zakładany na stałe, na plecy (jak plecak) za pomocą teflonowych tasiemek dzięki czemu jest ulokowany stabilnie, nie zsuwa się, nie przekręca oraz nie drażni skóry. Zdjęcie nadajnika jest możliwe w momencie ponownego schwytania ptaka. Doświadczenia Holendrów (2 nadajniki w 2005 r. i 6 nadajników w 2006 r.) oraz Hiszpanów (10 nadajników w 2006 r.) nie wykazały negatywnego wpływu  zainstalowania nadajników na przeżywalność ptaków.

 

Jakość sygnałuLiczba sygnałówDokładność w metrach
3więcej niż 4 sygnały< 150
2więcej niż 4 sygnały150 - 300
1więcej niż 4 sygnały350 - 1000
0co najmniej 4 sygnały> 1000
A3 sygnałypołożenie nieznane
B2 sygnały położenie nieznane
Zodrzuconyodczyt błędny

Nasze błotniaki to:

Halina – samica złapana 08.07.2007 r. niedaleko miejscowości Mszanna (gmina Olszanka, woj. mazowieckie). Numer obrączki ornitologicznej FN 70.324, kod na obrączce kolorowej NL. Imię samicy pochodzi od imienia małżonki Pana Tadeusza Hornowskiego – właściciela pola, na którym błotniaki wyprowadzają co roku lęgi. Gniazdo Haliny znajdowało się na polu pszenżyta z żytem. W odległości ok. 30 m od gniazda Haliny gnieździła się inna para błotniaka łąkowego. Niestety lęg ten został zniszczony przez lisa (zagryzione 4 pisklęta). W lęgu Haliny były 4 pisklęta (kody na kolorowych obrączkach: JZ, NA, NC, NE). 8 lipca gniazdo zostało zabezpieczane przed drapieżnikami siatką.  Lęg zakończył się sukcesem. Wszystkie pisklęta wyleciały z gniazda. Zobacz trasę przelotu Haliny.

 

Grażyna – dorosła samica złapana 14.07.2007 r. niedaleko miejscowości Głuchówek (gmina Mordy, woj. mazowieckie). Numer obrączki ornitologicznej FN 70.353, kod na obrączce kolorowej XK. Matką chrzestną samicy została Grażyna Krupińska. Grażyna gnieździła się w luźnej koloni liczącej 5-6 par. Najbliższe gniazdo sąsiedniej pary znajdowało się w odległości ok. 300 m. Niestety lęgi z sukcesem wyprowadziły tylko 4 pary. Gniazdo Grażyny znajdowało się na polu pszenżyta. W lęgu było 5 piskląt. Do momentu osiągnięcia lotności przeżyły 4 (kody na kolorowych obrączkach: NN, NS, NT, NV). Zobacz trasę przelotu Grażyny.

todo