O projekcie
Celem projektu jest stworzenie dogodnych miejsc lęgowych dla sowy uszatej.
Rozwieszone kosze staną się dodatkowymi, bardzo cennymi miejscami do gniazdowania. Ponadto mogą one okazać się bezpieczniejsze niż gniazda naturalne - często odnajdywano jaja oraz martwe pisklęta uszatek, które wypadły ze starych gniazd innych gatunków ptaków. Zawieszenie w odpowiednich miejscach sztucznych gniazd może ograniczyć takie przypadki.
Rozwieszone kosze staną się dodatkowymi, bardzo cennymi miejscami do gniazdowania. Ponadto mogą one okazać się bezpieczniejsze niż gniazda naturalne - często odnajdywano jaja oraz martwe pisklęta uszatek, które wypadły ze starych gniazd innych gatunków ptaków. Zawieszenie w odpowiednich miejscach sztucznych gniazd może ograniczyć takie przypadki.
Optymalnym sposobem ochrony uszatki oraz wielu innych gatunków zwierząt krajobrazu rolniczego, jest utrzymanie mozaiki środowisk z zadrzewieniami i zakrzaczeniami śródpolnymi. Sposobem ochrony jest także pozostawianie drzew z gniazdami ptaków krukowatych, z których uszatka może wyprowadzać lęgi.
Uszatki nie budują same gniazd a składają jaja i wychowują młode w gniazdach innych ptaków. Fot. I. Kługa
W roku 2001 Mazowieckie Towarzystwo Ochrony Fauny zapoczątkowało czynną ochronę sowy uszatej polegającą na zawieszaniu w śródpolnych zadrzewieniach krajobrazu rolniczego koszy lęgowych dla tego gatunku. W roku 2001 zawieszono 220 takich sztucznych gniazd, zgrupowanych na trzech zwartych powierzchniach pod Siedlcami i Sulejówkiem. Montowano je w niewielkich drągowinach sosnowych (0,3- 2 ha) w wieku 25-45 lat, gdzie dość często są spotykane ślady obecności uszatek. W każdej drągowinie zawieszano dwa kosze. W zadrzewieniach takich brakuje odpowiednich gniazd innych gatunków ptaków, w związku z tym uszatka nie może przystępować w nich do lęgów. Ptaki krukowate stanowiące zagrożenie dla lęgów uszatki mają odmienne preferencje środowiskowe i nie są na ogół spotykane w miejscach zawieszania sztucznych gniazd. Ich penetracja w zadrzewieniach śródpolnych jest ograniczona, co w przypadku zajęcia koszy przez sowy może w znacznym stopniu przyczynić się do sukcesu lęgowego.
Kosz lęgowy dla uszatki ma średnicę wewnętrzną około 40 cm a głębokość ok. 20 cm i musi być wyścielony przed zawieszeniem. Fot. I. Kaługa
Projekt ochrony sowy uszatej finansowany jest przez:
Program Małych Dotacji Globalnego Funduszu Środowiska (GEF/SGP, UNDP)
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie
